De Sibbe van de Alfar

De Sibbe van de Alfar zoals ze nu bestaat is nog geen honderd jaar oud. Nadat Tallathan werd opgenomen in de Alfar zijn de geestelijken zich beginnen organiseren. Eeuwenoude titels werden gecombineerd met nieuwe statuten in de hoop om de Sibbe levende te houden, en open voor alle volkeren. Vandaar ook dat de kerk van de Alfar, net als die van Hymir, de Sibbe wordt genoemd. Met het goddelijke huwelijk tussen Hymir en de Khalische woudgodin Ahlénnia leefde de Sibbe opnieuw op. De Tweetand werd een Drietand en vele priesters lieten dan ook een nieuwe tand tattooëren.

trident2

Er wordt in de Sibbestructuur geen onderscheid gemaakt tussen de drie goden. Elke priester is een priester van de Alfar, niet van een individuele god, hoewel in de praktijk priesters uiteraard hun voorkeur zullen hebben. In tegenstelling tot in de Sibbe van Hymir zijn in de Sibbe van de Alfar wel vrouwen toegelaten. Aangezien het volk nog vaak een voorkeur heeft voor één van de drie goden werkt de Sibbe als een vehikel om de eenheid te bewaren en de Drietand te bewaken. Compromissen sluiten is dus uiteraard niet vreemd aan Priesters van de Alfar, om deze reden zullen zij er ook vaak bijgehaald worden als er recht gesproken moet worden, zeker als het gaat om geschillen van religieuze aard of als er conflicten ontstaan tussen de vele zuster- of broederordes van de verschillende goden. De ordes van Ahlénnia en de broederschappen van Tallathan leggen dan ook verantwoording af aan de Sibbe van de Alfar. Enkel de Sibbe van Hymir hoeft dit niet te doen.

Jonge Priesters zullen aan proeven worden onderworpen voor zij zich een Godi of Goda van de Alfar mogen noemen, een hele eer in het nieuwe Heimar.