Vijanden

De Buurlanden

Orestis

Ten zuiden van Heimar ligt het keizerrijk Orestis. Er bestond relatieve vrede tussen beide landen tot zo’n goede vijftig jaar geleden wanneer Heimar de oorlog verklaarde aan Orestis en twee gebieden veroverde; de provincies Karnok en Sunneland. Twintig jaar geleden werd Karnok heroverd door Orestis en sindsdien bestaat er een officiële wapenstilstand.

Wat de gemiddelde burger denkt te weten over Orestis is dat het land wordt geregeerd door een keizer, die zich baadt in wijn en exotisch voedsel terwijl hij wordt bediend door talloze slaven. Slavernij bestaat niet in Heimar en velen vinden het ondenkbaar dat een man letterlijk het bezit kan zijn van een ander in Orestis.

Als men de grens oversteekt met Orestis merkt men op het eerste zicht geen wereldschokkende verschillen met Heimar. Mensen kleden zich misschien anders en hun leiders zijn door het volk verkozen in plaats van met adellijk bloed geboren, maar het blijven mensen met dezelfde zorgen en dromen dan eender wie. Als je dieper kijkt, merk je dat deze mensen andere onbekende Goden aanroepen, hun vertrouwen werpen in ketterse orakels en hun doodzonden simpelweg afkopen met goud. Een waarschuwing voor wie te lang in deze vijandige landen verblijft; als je niet oppast word je een slaaf die moet vechten tot de dood voor het vermaak van het volk.

De Oostelijke Landen

Over de landen ten oosten van het Athariaans gebergte is vrijwel niets geweten. De weinige handelaars die het wagen handel te drijven in het oosten spreken van nomaden die in grote karavanen over de desolate steppen reizen. De Bhanda Korr kennen deze nomaden ook maar haten hen grondig. Men zegt dat men van op de bergtoppen geen enkele stad of beschaving ziet zover het oog reikt.

Toen er nog op grote schaal handel werd bedreven met Orestis kwamen er soms luxueuze goederen tevoorschijn die volgens handelaars uit een koninkrijk ver in het Oosten kwamen. Goederen uit dit fabelachtige land zijn in het hedendaagse Heimar uiterst kostbaar. Over dit rijk gaan de meest wilde verhalen de ronde, maar niemand in Heimar kent hierover de échte waarheid.

Voorbij de Westerlanden

Wat er voorbij de Westerlanden ligt is een bron van veel controversie. Vele geleerden beweren dat de dwergen afkomstig zijn uit een onbekend eiland dat voorbij de Westerlanden ligt. De Noormannen spreken dan ook over een mysterieus eiland, dat eeuwen geleden zou verzonken zijn. Wat vast ligt is dat elk schip in enorme draaikolken terecht komt na enkele dagen varen voorbij de kust, voor de meesten een teken van de Goden dat enkel waanzinnigen zouden proberen verder varen.

Andere Rassen

Trollen

Reizen in Heimar is een gevaarlijke onderneming. Niet enkel omwille van de rovers en wilde dieren, maar ook omwille van trollen die vaak dichtbij dorpen te vinden is, hongerig naar gemakkelijke prooien.  Deze afzichtelijke monsters waren al een plaag voor de allereerste mensen en, hoewel hun aantallen zijn gekrompen, zijn ze nog een reeël gevaar voor elke reiziger.

Trollen leven in roedels en ieder lid van de roedel weet zijn plaats. De roedel wordt geleid door de alfareu, de meest dominante trol, en bestaat meestal uit vijf tot twintig dieren. In Austland zijn veel grotere roedels actief en zijn sommige alfareuen zo legendarisch dat Khalische barden er liederen over zingen.

Geleerden zijn het er over eens dat trollen langzaam maar zeker aan het uitsterven zijn. Ze worden namelijk sneller gedood dan ze zich kunnen voortplanten.

Dwergen

Dwergen zijn een mensensoort, maar grotendeels kleiner dan de gemiddelde mens en veel meer behaard. Ze spreken enkel Duergsk, soms de Oude Taal genoemd.

Er zijn eigenlijk twee soorten dwergen.

De eerste soort bestaat enkel in oude verhalen en legendes en worden niet dwergen, maar Duergar genoemd. In deze verhalen kwamen de eerste mensen in contact met de Duergar, die in beschermde forten verspreid over Heimar leefden. Zowel de steden Prinshaven en Risbor als het Hoogste Huis beweren gebouwd te zijn op de restanten van eeuwenoude Duergar forten. Deze Duergar waren oud en wijs en leerden die eerste mensen hoe zij zich konden verdedigen tegen trollen, hoe het land te bewerken en hoe hun gewonden te verzorgen. Maar ze stierven uit. Volgens de verhalen zou de laatste van deze Duergar geleefd hebben in Het Dak rond de tijd dat de mythische Koning Brenn nog leefde.

De tweede soort dwergen werd zo’n duizend jaar later voor het eerst waargenomen. De mensen op de Westerlanden zagen vreemde schepen aan hun kust verschijnen. Maar deze dwergen waren anders dan de Duergar uit de oude verhalen. Het waren piraten die enkel uit waren op buit; goud, juwelen en allerhande kostbare voorwerpen. Gewapend met zwaarden en kruisbogen overvielen ze handelsschepen en plunderden ze de dorpen aan de kust. Ze werden gedreven door één enkele motivatie; hebzucht.

Sinds toen zijn de mensen uit de kuststreken beter gewapend tegen de dwerg piraten, maar hun schepen patrouilleren nog steeds de westkust, hongerig op zoek naar buit. Vreedzaam contact met deze dwergen blijft uitgesloten, dus men weet nog steeds niet waar zij vandaan komen of wat hun connectie is met de Duergar uit de oude verhalen.

Glashtyn

In de meeste streken zijn Glashtyn slechts een gerucht, maar op het eiland Skaill in de Westerlanden zijn deze creaturen een echte plaag. Glashtyn zijn grote reptielen die hun nesten maken in de buurt van water en deze dan ook zeer agressief verdedigen. Ze beschikken over genoeg intelligentie om primitieve wapens te hanteren en daarbovenop kunnen ze ook gif spuwen. Omwille van hun dodelijk gif zijn hun nesten vreselijk moeilijk om uit te roeien.

Doorheen het land worden wel hun eieren verhandeld, een duur maar graag gezien object door helers, alchemisten en charlatans.

Feeën

Slechts weinig mensen kunnen beweren ooit een Fee gezien te hebben maar degenen die in hun leven wel bezocht werden door een Fee zeggen allemaal dat deze witte verschijningen wondermooi en zachtaardig zijn. Een Fee verschijnt vaak op dezelfde plek, vaak een afgelegen plaats in het woud of in een oude ruïne, en veel van deze oorden staan dan plaatselijk gekend als een ‘Witte Kring’. Sommige Witte Kringen zijn echt bedevaartsoorden geworden, waar heel het jaar door bezoekers op afkomen met de hoop een glimps op te vangen van een Fee. In de volksmond worden feeën vaak Witte Wieven genoemd.

De kerk heeft nog nooit een uitspraak gemaakt over Feeën, maar sommige priesters wijzen wel op het gevaar deze verschijningen te associeren met de Goden, iets wat veel mensen doen. Veel mensen geloven namelijk dat Feeën door de Goden gezonden worden.

Een enkeling heeft al eens beweerd een mannelijke Fee gezien te hebben, maar doorgaans worden Feeën wel als vrouwelijke figuren afgebeeld, steeds gekleed in witte gewaden.

Schaduwvolk

Toen de Bhanda Korr zich vestigden in het Athariaans gebergte hebben ze diep in de bergen hun doolhoven uitgegraven, onderaardse steden gebouwd in de vele grottencomplexen die doorheen de bergen lopen. Maar sommige Bhanda Korr geloven dat hun voorouders deze doolhoven niet hebben gebouwd, maar enkel ontdekt. De doolhoven behoorden tot een ander volk, één dat ontstond diep onder de grond. Dit volk werd het Schaduwvolk genoemd.

Het bestaan van het Schaduwvolk wordt doorgaans enkel door Bhanda Korr ernstig genomen. Zij beweren dat enkele plaatsen in de bergen tot het Schaduwvolk behoren en dat je een zekere dood te wachten staat als je die oorden zou betreden. Sommige beschrijvingen van dit Schaduwvolk zouden kunnen wijzen op trollen die zich hebben aangepast aan het leven ondergronds. Andere verhalen spreken dan weer over intelligente, sinistere creaturen. Enkel wie zich in de duistere grotten van het Athariaans gebergte begeeft zal de waarheid kunnen achterhalen.