Heimar

Provincies

Grimland

Deze provincie ligt in het hoge noorden en wordt aanzien als de bakermat van Mannheim. De vallei Stormdal in de provincie Grimland wordt als heilig beschouwd door ieder van Mannheimse afkomst. Het was in Stormdal dat de legendarische koning Brenn werd geboren. Grimland is bekend omwille van haar onmenselijk wrede winters, woeste schoonheid en onguur weer gedurende het hele jaar. Mensen die in Grimland leven zijn dan ook gehard en wonen samen in zogenaamde langhuizen. Zo’n huis, waarbij het middendeel als slaapvertrek dient, kan gemakkelijk tot twintig mensen huisvesten. Deze provincie telt voornamelijk inwoners van Mannheimse afkomst.

Holm, waar Koning Brenn ligt begraven in de Stormdal vallei, is de grootste stad in Grimland. Hier staat de grote houten krijgshal van Huis Narvik, de groothertogelijke familie van Grimland dat zich zeer hard houdt aan oude tradities en Mannheimse waarden. Bij wet worden Ranae uit deze stad geweerd.

De ‘Brennfall’ is de hoogste waterval in het noorden; ijswater vloeit van het Dak en vormt zo een woeste stroom die via Holm de zee in dondert.  De legende wilt het dat Brenn ooit van de waterval heeft gedoken, niemand anders die het overleefde.

Een ander landmerk met een meer grimmige reputatie ligt meer ten oosten. Nabij de nederzetting Caldberg ligt een immens geraamte van een reusachtig wezen, de Trollenkoning: een trol van gigantische proporties verslagen door Brenn en zijn Helter.  In deze titanenslag werd de wil der trollen voorgoed doorbroken en zijn ze vervloekt door Hymir om zonder intelligentie rond te dwalen als vijanden van de Noormannen.

Het uiterste westen van Grimland vormt een keten van ijsschotsen gehuld in eeuwige sneeuwstormen die woeden vanaf het Dak.  Dit is Hellfrost en het verbanningsoord van de Herryk koningen van oud. Enkel druïden en de meest moedige verkenners durven zich wagen in dit vervaarlijke landschap waar zelfs drakars vastvriezen.

Jondal

Jondal in het noordoosten is een relatief kleine provincie waar veel aan mijnbouw wordt gedaan. Het leven in Jondal is hard; de provincie wordt vaak geplaagd door trollen en nog steeds vijandige Khaliërs die zich buiten de wetten van het land stellen. Jondal is een ruige provincie met vele bergen. Door de vele steile kliffen worden paarden enkel ingezet als men buiten de provincie dient te reizen. Verder doen de inwoners van Jondal alles te voet. Lastdieren in Jondal zijn vooral de  Gir’tha. Dit zijn berggeiten ter grootte van koeien die zelf grip hebben op de gladste en steilste kliffen. Goederen worden vaak vervoerd met manden of zakken die aan de Gir’tha worden gehangen. Jondal wordt voornamelijk bewoond door Mannheimers.

Vitthamer is de meest gekende stad in Jondal. Het is een rijke handelsstad die teert op de mijnbouw rondom. De stad zelf is gebouwd op een hoge rots waar de steengroeven rondom nu kaal en uitgedolven zijn.  Met slechts twee toegangsviaducten is ze enorm beveiligd en haar hoge muren herbergen vele krijgers die op de uitkijk staan voor trollen en onguur gespuis. De krijgshal van Huis Stalhardt torent hier trots bovenuit en overschouwt de gehele streek.

Nachtgrauw is een beruchte streek in Jondal, in deze vallei komen het Dak & de Antariaanse bergen samen en werpen zo een bijna permanente schaduw over de streek, het beetje zonlicht krijgen de mensen aldaar op de hoge middag maar generaties lange overleving in het donker maakt dat deze bewoners zonschuw.  De streek is dan ook zeer rijk aan trollen vanwege het geringe daglicht.  Waarom deze streek bewoond blijft is vanwege de rijke mineraaladers van de twee bergketens.

Ardal

Ardal bevindt zich in het midden van het rijk, grenzend aan de westkust. De eilandengroep gekend als de Westerlanden behoort ook tot deze provincie. Samen met Midmark en Halden is Ardal één van de rijkste provincies. Ardal maakte in het verleden deel uit van het Golyndisch rijk en stond toen bekend als Oud-Golyndia, maar dit gebied werd veroverd. In tegenstelling tot de andere provincies kleden de Goliad in Ardal zich in rijkelijk gekleurde kledij en proberen ze de Mannheimers te evenaren.

De hoofdstad Finnsburg is waar het Witfort, het koninklijk paleis,  is gevestigd en is tevens een broedplaats van kennis en handel.  Huis Drakhan regeert met waardigheid, eer en moed en is zeer geliefd bij het volk.  Hun banieren wapperen van elke muur en de influx van Golyndische bouwmeesters zorgt ervoor dat de stad constant wordt uitgebreid.

In het zuiden & oosten van Ardal markeren vele grafheuvels de site van lang vervlogen slagvelden, meestal in het nadeel van de Goliad.  Volgens het volk waren hier veel geesten en andere spookachtige creaturen rond.

Austland

Austland wordt vaak het slagveld van Heimar genoemd. Deze oostelijke provincie grenst aan de Athariaanse bergen en bevat het grootste deel van het woud van Arduyn. Ontelbare veldslagen hebben hier plaats gevonden. In het noordoosten van de provincie ligt het Kristalmeer. In Austland wonen zowel Mannheimers en Goliad en zijn ook de meeste Khaliërs te vinden in het Woud van Arduyn.

In de stad Elmshoorn gaan de vele krijgers en avonturiers graag op zoek naar ontspanning. De stad ligt aan de rand van het woud en is gesticht van een oud Mannheim fort.  Hier vindt men evenveel Mannheimmers als Bhanda Korr en Khaliërs, dus dagelijkse gevechten zijn onvermijdelijk. Niet echt een probleem voor Huis Fenrissian, die de toch al een bloeddorstige reputatie hebben. Men verwondert zich of zij Austland toegewezen hebben gekregen of ze dit gevraagd hadden.

De Fenrissian echter houden zich voornamelijk op in kasteel Hymane aan de voet van Beenderpas, hier heeft Mannheim ooit de beslissende slag tegen de Bhanda Korr gewonnen en zo hun loyaliteit verzekerd in verdere oorlogen.  Rondom Hymane zijn vele arendsnesten van de Bhanda Korr. Deze maken hun ‘dorp’ op hoge pieken en zijn excellente schutters.

Ver in Arduyn geldt de autoriteit van Mannheim echter niet. Van zodra men enkele dagreizen van Elmshoorn of een andere vesting is, komt men in oude wereld terecht waar de natuur baas is en je best kunt luisteren naar de Khaliërs.  Avonturiers die wel levend terug komen spreken van wonderlijke boomdorpen, witte feeën en trollen zo groot dat ze over een kasteelmuur kunnen kijken.

Midmark

Midmark is een grote, rijke provincie aan de westkust en het vroegere hart van het Golyndisch rijk dat bekend stond als Tyberia. Deze provincie is vooral gekend omwille van de vele handelaars en ambachtslui.

De hoofdstad van Midmark, Prinshaven, is zelfs groter dan Finnsburg en dus daarbij de grootste van heel Heimar. Prinshaven was dan ook de voormalige hoofdstad van het gehele Golyndische rijk.  Prinshaven ligt vlak aan de zee in een diepe baai en kent veel handel met havens zelfs zo ver als in Orestis, zelfs hun handelsgalleien mogen dokken na een inspectie van de kadewacht.

Het sinistere en beruchte Huis Korda heeft zich gemanoeuvreerd als Groothertog en regeert nu vanuit het Koningsdiep, het voormalige kasteel van de Golyndische koning dat bij vloed wordt afgesloten van de rest van Prinshaven. Dankzij de handelsschepen van Orestis zijn er ook meer legerposten gestationeerd rondom de stad om de indruk van militaire overmacht te nadrukken. Het nadeel is wel dat dit voor een surplus aan prostitutie en zwarte markt heeft gezorgd.

De rest van Midmark wordt getypeerd door een matig klimaat en de vele kiezelstranden aan de kust. Eén bepaalde klif, gevormd in de vorm van een aambeeld, trekt veel pelgrims aan van Tallathan. Dit is de Seaforge waar de meesterlijke creaties van de lokale smeden worden gekoeld in zeewater van de onderliggende grotten.

Ulstein

Ulstein is een grote provincie in het oosten die grenst aan Austland en Sunneland. De provincie is bekend omwille van het grote Mars van Ulstein en wordt door velen aanzien als een troosteloos land. Dit moeras is een gevaarlijk oord waar elke stap je laatste kan zijn.  Het regent er dagelijks en de nederzettingen zijn in constante staat van verval. Er is relatief weinig geschikte ruimte om te wonen en de provincie kent ook geen echte steden. Het kleine aantal bewoners zijn voornamelijk van Golyndische origine. Deze provincie stond bekend als Armorica in het Golyndische rijk.

Enkel de kleine stad Risbor is bekend omwille van haar vele priesters van Tallathan die samenkomen in het meest majesteuze bouwwerk van heel de provincie; de kathedraal van Risbor.

Huis Skarningar heeft de ‘eer’ gekregen om Ulstein te handhaven. Zij regeren verbitterd vanuit hun kasteel Traskborg, dat half wegzinkt en bekend staat vanwege zijn scheve slottoren. Het bewaakt wel de toegangsroute naar de Ahtariaanse bergen waar verscholen in de vele rotsspleten en grotten de oorlogszuchtige Bhanda Korr zich bevinden.

Halden

Halden, in het zuidwesten, is één van de rijkste provincies in het land en grenst aan Nabissia; een gebied van Orestis dat tot zo’n twintig jaar geleden nog tot Heimar behoorde. Het Woud van Lytavis bevindt zich in Halden, wat zorgt voor een grote Khalische invloed op de provincie. Daarnaast is de bevolking grotendeels van Golyndische afkomst en is de invloed van Mannheim heel zwak. In het Golyndische rijk was Halden een deel van Tyberia.

Annahilt was het vroegere hart van Tyberia en is nu nog steeds de grootste stad in Halden.  Deze stad wordt omschreven als een kleinere, idyllische versie van Prinshaven. Huis Rickard investeert fors in de handelshuizen en velen dragen hun patronage.  Hun kasteel Rosenkulle wordt beschouwt als het mooiste van heel het land.

De provincie staat bekend om hun zonnige heuvels vol wijngaarden en olijfbomen. Wilde lavendel groeit overal en iedereen heeft een gezonde kleur. Dit wordt overstemd door de dreiging van oorlog daar Halden grenst aan Nabissia en de legioenen van Orestis aan de andere kant van het Woud van Lytavis woud bevinden, aan de overkant van de Vymur. De Vymur is de breedste rivier van Heimar en vormt momenteel de natuurlijke grens met Orestis. Er liggen veel Khalische paaldorpen aan de kant van Heimar die sterk in contrast afsteken tegen de georganiseerde, moderne havens van Orestis aan de overkant.

Sunneland

Sunneland ligt in het zuidoosten van het rijk en grenst samen met Halden aan Orestis. Tot zo’n vijftig jaar geleden behoorde Sunneland nog tot Orestis en stond het bekend als Vistillia. De invloed van de cultuur van Orestis is daarom natuurlijk nog duidelijk te voelen in deze provincie.

De hoofdstad Stradaran, waaruit het Mannheimse Huis Myrlund regeert, herbergt nog steeds een arena, badhuizen en aquaducten, enkel de tempels zijn gesloopt en herbouwt ter glorie van Hymir. Stradaran ligt aan de Vymur en is omringd door bosrijke heuvels.

De Vymur heeft op één beruchte plaats ver uit haar oevers getreden en een hele stad verzwolgen. Dit was nog ten tijde van Orestis en de daad wordt volgens de verhalen toegedragen aan een Khalische druïde.  De Ranae noemen dit de Verdronken Stad. Ze staat half in het water en herbergt nog vele schatten.

Tijdens de oorlog werd Sunneland gered door het vrije Burgerleger maar op vele plaatsen ziet men nog de littekens die deze strijd heeft voortgebracht, hele dorpen liggen nog verlaten en afgebrand, roversbenden trekken rond en de Bhanda Korr in het oosten hebben bloed geroken. De strijd is nog lang niet voorbij.

Karnok

Zo’n vijftig jaar geleden werd een gebied van Orestis veroverd dat werd opgesplitst in twee provincies; Karnok en Sunneland. Hoewel Sunneland onder Heimars bewind bleef werd Karnok zo’n twintig jaar geleden heroverd. Het draagt nu terug de naam Nabissia en wordt beschouwd als grondgebied van Orestis.

Karnok werd gezien als het paradijs van Heimar. De wouden daar waren ongezien en droegen exotische vruchten die nergens anders te vinden zijn. Wilde Amazones waren de voorbode van Orestis en legden beleg op elke Mannheimse vesting voordat een legioen het kwam bestormen met hun superieure belegeringswapens. Naast de inwoners (en legermacht) van Orestis leven hier Ranae, Khaliërs en nog steeds vele Goliad.  Het toenmalig regerende Huis Harthak is kunnen vluchten en verblijft nu met z’n resterende troepen in Halden.

 

Geografie

ANIR map OMEN

Het Dak

De bergketen in het noorden van Heimar wordt Het Dak genoemd. Dit ijskoud landschap bevat de hoogste bergen in geheel het land en is grotendeels onbewoond, door zowel dieren als mensen. De hoogste bergen zijn genoemd naar de oude helden van de Noormannen, maar slechts enkele daarvan zijn beklommen. Geen enkele avonturier heeft de hoogste berg, Guddortop, al kunnen bedwingen.

Enkel aan de voet van Het Dak zijn er enkele dorpen te vinden. Het adellijk huis Albewin heerst over deze regionen. De Hertogen van Huis Albewin leven al eeuwenlang in Het Hoogste Huis, een kleine nederzetting hoog in de bergen. Leden van Huis Albewin worden vaak de hoeders van Ahvaland genoemd, naar de ongerepte ijsvlaktes ten noorden van Het Dak. Slechts een handvol mensen hebben deze ijsvlakte ooit met hun eigen ogen kunnen aanschouwen. Niet enkel is de tocht door de bergen onmetelijk moeilijk, ook hebben zicht trollen gevestigd aan de noordkant van de bergketen.

De Westerlanden

De Westerlanden is de benaming voor de eilandengroep aan de westkust van Heimar. Ook al hebben zij altijd al een grote autonomie gehad, in het verleden waren de Meiers van de Westerlanden steeds belangrijke bondgenoten van het Golyndisch rijk. Nu behoren de Westerlanden officieel tot de Provincie Ardal.

De Westerlanden bestaan uit vier eilanden; Cambria, Afallach, Erlan & Skaill.

Cambria is het grootste eiland en wordt al eeuwenlang geregeerd door de Roys familie. Zelfs nu dragen zij als enige Huis van Golyndische afkomst de titel van Hertog. Cambria wordt vaak gezien als een oord van verderf, een plaats waar de wetten van minder belang zijn. Veel avonturiers voelen zich aangetrokken tot Cambria, ondanks of misschien net omdat, het eiland vaak wordt geteisterd door piraten. Op Cambria bevindt zich ook een kleine groep Khaliërs die in het Woud van Larmath leven.

Skaill is het tweede grootste eiland en ligt ten zuiden van Cambria. Het eiland heeft een betere reputatie dan Cambria dankzij het groot aantal inwoners van Mannheimse afkomst. Niettemin zijn de nederzettingen op Skaill zwaar verdedigd. Dit komt door de agressieve aanwezigheid van de zogenaamde Glashtyn. In het verleden leefden deze monsterlijke creaturen op elk eiland van de Westerlanden maar nu wordt enkel Skaill nog door hen geplaagd.

Erlan is het meest zuidelijk gelegen eiland en is nu grotendeels bekend dankzij de befaamde bard Gwineth van Erlan. Het is een dicht bevolkt eiland met een mild klimaat. Dit eiland huist ook één van de grootste universiteiten van Heimar.

Afallach is het kleinste eiland van de Westerlanden en ligt ten westen van Cambria. Het eiland is bijna constant omgeven door een dikke mist en telt ontzettend weinig bewoners. Een enkel klooster bewaakt de grafheuvels van de oude Meiers dus slechts een handvol mensen noemen Affalach hun thuis.

Het Woud van Arduyn

Het Woud van Arduyn is een immens woud dat zich uitstrekt van Het Dak tot ver in de provincie Ulstein. In het verleden was het Woud zelf grootser; zowel het Woud van Arduyn en het Woud van Lytavis zouden deel uit hebben gemaakt van dit oeroude woud. Door de Goliad wordt het woud vaak het Beenderwoud genoemd, een algemeen gezegde gaat immers: “er liggen meer schedels in Arduyn dan er bomen zijn.”

Het Woud van Arduyn is altijd al thuis geweest van de Khaliërs. Deze mysterieuze woudbewoners leven in symbiose met het woud en zien deze plek zelf als een entiteit, verbonden met hun godin Ahlénnia. Maar de Khaliërs zijn verplicht hun woud te delen met trollen die in grote aantallen hier onderdak hebben gezocht. De strijd van de Khaliërs tegen het ongure trollenvolk duurt voort tot vandaag. Vooral de Khaliërs in het noorden van het woud zijn enorm strijdvaardig.

Verspreid over het woud staan enorme woudreuzen, bomen zo oud en immens dat de Khaliërs ze in hun legenden noemen als de ‘wachters van Ahlénnia’ . Dit zijn heilige plaatsen en worden beschermd door Druïden.  Op de meeste heuvels in Arduyn staan stenen dolmen, plaatsen waar de priesters van de woudgodin hun riten beoefenen.

De Athariaanse Bergen

De Athariaanse Bergen vormen de natuurlijke grens tussen Heimar en de landen in het oosten. Weliswaar zijn ze niet zo hoog als de bergen van Het Dak, maar toch is deze bergketen bijna ondoordringbaar. Het krioelt in de Athariaanse Bergen namelijk van trollen zodat de weinige handelaars die handel voeren met het oosten zich enkel wagen aan kleine bergpassen en onder zware bewaking. Maar niet enkel trollen leven in de bergen, ook de Bhanda Korr hebben hier hun thuis gemaakt. Vooral in de Athariaanse Bergen in de provincie Ulstein kan men in de bergwanden veel Bhanda Korr nederzettingen vinden.

Het Kristalmeer

Het Kristalmeer ligt in het noordoosten van Heimar en behoort officieel tot het grondgebied van Austland.  Het Kristalmeer bestaat in een waas van mysterie en wordt geplaagd door onverklaarbare verdwijningen  Het Kristalmeer wordt streng bewaakt en het is voorlopig bij koninklijk bevel verboden om het meer te verstoren.

Het Woud van Lytavis

Het Woud van Lytavis is een groot woud dat zich strekt over Halden, Sunneland en ook over de grens met Orestis. Samen met het Woud van Arduyn maakte het in een ver verleden deel uit van een oeroud woud. Net als in het Woud van Arduyn wordt dit woud bewoond door Khaliërs, hoewel deze toch verschillen van de Khaliërs in Arduyn. Omdat zij veel minder geplaagd worden door trollen zijn de Khaliërs van Lytavis meer vreedzaam en ongedwongen.

Het Mars van Ulstein

Het Mars van Ulstein, of in de volksmond: ‘Het Grote Goor’,  is een uitgestrekt moeras dat een groot gedeelte van Ulstein omvat. Het Mars is een vreemd, angstaanjagend gebied waar je bij één verkeerde stap kan wegzinken in het verraderlijke moerasland. Enkel verkenners die het Mars goed kennen weten zich een weg erdoor te banen. Aan een bijna onmerkbaar kleurverschil van de bodem en aan de druk onder hun voorzichtig neergezette voetzool weten ze hoe ze zich moeten bewegen over de broze grond, door nu eens links en dan weer rechts te stappen, terwijl aan beide kanten het slijmerige vocht van het moeras opbolt. Het kan in het Mars zo stil zijn dat je de vleugelslag kan horen van de overvliegende moerasvogels, maar soms klinken er stemmen alsof er vlak naast je een gesprek wordt gevoerd. Als je dan om je heen kijkt, is er niemand te zien.